679
Ulfts Mannenkoor
In 1957 werd het Ulfts Mannenkoor opgericht. Het koor telt circa tachtig zangers, die zich met grote animo en toewijding bezighouden met pure koorzang
Ieder jaar vindt op de laatste werkdag vóór Koningsdag de lintjesregen plaats. Zo ook in de Oude-IJsselstreek. Vrijdag 24 april 2026 werden diverse mensen naar de vroegere St. Martinuskerk in Etten gelokt voor een rondleiding na de verbouwing, die daar recent heeft plaatsgevonden.![]()
![]()
Al gauw bleek hier, dat er iets anders aan de hand was: burgemeester Laura Werger reikte Koninklijke onderscheidingen uit aan tien inwoners, die zich langdurig en op een bijzondere manier hebben ingezet voor de samenleving.![]()
![]()
Onder de gedecoreerden bevindt zich ook ons koorlid TON GEERTS. Ton heeft deze onderscheiding mogen ontvangen voor zijn indrukwekkende bijdrage aan het muzikale leven in de regio. Zo is hij onder meer dirigent bij de Strangzangers en 2e dirigent bij het Ulfts Mannenkoor (UMK). Verder heeft Ton bij het UMK zitting in de Muziek Adviescommissie, waarvan hij ook een reeks van jaren voorzitter is geweest. Het UMK vertegenwoordigt hij ook nog in de Muziek Adviescommissie van het Achterhoeks Mannenkoor. Wanneer Ton niet als dirigent invalt zingt hij mee bij de baritons. Dit doet hij al 37 jaar!!![]()
![]()
Ton, van harte gefeliciteerd met deze terecht toegekende onderscheiding!!![]()
![]()
Zie ook:![]()
www.ulftsmannenkoor.nl/nieuws/ton-geerts-koninklijk-onderscheiden/
Gisteren hebben we, onder grote belangstelling en met opluistering van het Ulfts Mannenkoor en de Strangzangers afscheid genomen van Frans Kleinpenning. Hieronder het Memoriam, voorgelezen en geschreven door onze voorzitter Ton Menke.![]()
![]()
IN MEMORIAM – FRANS KLEINPENNING![]()
Vandaag nemen wij afscheid van Frans. Frans Kleinpenning. Partner, vader, schoonvader, opa en voor ons: een zangersvriend.![]()
Namens het Ulfts Mannenkoor wil ik woorden geven aan wat velen van ons voelen. We nemen afscheid van een zeer gewaardeerd en betekenisvol lid. Een betrokken zanger, een harde werker, een zanger ook die jarenlang als bestuurslid mede het gezicht van ons koor heeft bepaald. ![]()
Dit afscheid was misschien niet onverwacht, maar dat maakt het gemis niet minder groot. Tegelijkertijd kijken we met dankbaarheid terug op alles wat Frans voor ons heeft betekend.![]()
Frans werd in 1979 lid van het Ulfts Mannenkoor en zong al die jaren als eerste bas (bariton). 1979: een jaar dat zich ook op andere manieren in het geheugen heeft gegrift. Het was bijvoorbeeld ook het jaar waarin in Teheran toen 56 Amerikanen werden gegijzeld, een crisis die 444 dagen duurde. Een wereldgebeurtenis die de tijd markeert en zich ook vandaag lijkt te herhalen. In 1979 begon voor Frans echter een heel andere, maar minstens zo betekenisvolle geschiedenis: zijn lange verbondenheid met ons koor.![]()
Meer dan veertig jaar lang was hij een trouw en actief lid. Iemand op wie je kon rekenen. In 1992 trad hij toe tot het bestuur, waar hij zeventien jaar lang een belangrijke rol vervulde. Binnen dat bestuur werd Frans vooral bekend als de man van de kleding. En dat was geen kleine taak. ![]()
Hij was verantwoordelijk voor alles wat het koor, op z’n hoogtepunt 120 leden, door de jaren heen droeg: het Kozakkenpak, het tenue de ville, de smoking, gilets, strikken en dassen. Alles moest kloppen, passen en beschikbaar zijn en dat wás het ook, dankzij Frans. Die rol leverde hem een bijnaam op die binnen het koor een begrip werd: ‘Plorren Frans’.![]()
Een naam waaraan je de activiteit direct kunt aflezen. Een naam in de geest van fietsenmaker Van Aken aan de Veldstraat in Ulft: Puufke Van Aoken (je hoort de lucht uit de banden ontsnappen). Kolenboer Aalders eveneens in de Veldstraat: Gruus Aalders: Gruus van gruis; kleine stukjes kolen. Bijnamen zeggen vaak iets wezenlijks over iemand. Ze ontstaan niet zomaar. Ze groeien uit wie iemand is en wat iemand doet. ![]()
Zo was er ook Plorren Frans. Een naam die met een glimlach werd uitgesproken, maar altijd met respect en waardering. Want achter die naam zat toewijding. Samen met Marijke, zijn vrouw, maakte Frans thuis ruimte om de kleding van het koor op te slaan. Rekken vol, keurig geordend, klaar voor gebruik door anderen. Nieuwe leden, veranderende maten, het werd allemaal geregeld. Stil, zorgvuldig en vanzelfsprekend.![]()
Maar Frans was meer dan zijn taak. Hij was iemand die zag wat er moest gebeuren en het gewoon deed. Hij hielp bij de bouwploeg, reed met de aanhanger naar optredens, sjouwde, organiseerde, ondersteunde. Zonder ophef, zonder woorden, maar altijd aanwezig wanneer het nodig was. Ook buiten de repetities en concerten was hij betrokken. Hij ging mee op concertreizen en genoot daarvan. Marijke stond daarin altijd naast hem. Samen maakten zij deel uit van de hechte gemeenschap die het Ulfts Mannenkoor is. Hun betrokkenheid en steun waren onmisbaar in die jaren.![]()
Een ander beeld dat velen van ons bijblijft, is dat van Frans als marsleider tijdens de avondvierdaagse. In een tijd waarin het koor nog wat jonger en misschien ook wat fitter was, liep hij voorop, als vanzelfsprekend, als een soort stille aanvoerder. Onder zijn leiding behaalde het koor in 2007, 2008 en 2009 drie keer de eerste prijs, telkens op de langste afstand. De ‘triple’: een prestatie van formaat, en een herinnering die blijft. Wandelen bleef hem zijn leven lang dierbaar. Hij was zelfs één van de weinigen die later nog deelnam aan de Nijmeegse Vierdaagse. Wandelen: ‘denken met je voeten’, zoals wel eens wordt gezegd. Het geeft ruimte, rust en overzicht. Misschien paste dat ook wel bij wie Frans was.![]()
Want wie Frans kende, weet dat hij geen man van grote woorden was. Hij hoefde niet op de voorgrond te staan. Hij was bescheiden, trouw en oprecht. Een stille kracht. Iemand die deed wat nodig was, omdat hij vond dat je er voor elkaar bent. Zonder verwachting van erkenning, maar van onschatbare waarde. Het verlies van Marijke en later zijn eigen ziekte brachten moeilijke jaren. Toch bleef Frans, zolang het kon, betrokken bij het koor. Hij bleef komen, bleef meedoen, bleef deel uitmaken van wat hem zo dierbaar was, tot het moment kwam dat het echt niet meer ging.![]()
Met het heengaan van Frans verliezen wij een zanger, een bestuurder, een vrijwilliger, maar bovenal een lieve man, een mens uit één stuk. Iemand die liet zien dat je zonder veel woorden van grote betekenis kunt zijn. Wij zullen hem missen. Zijn aanwezigheid, zijn inzet, zijn vanzelfsprekendheid.![]()
Maar we nemen ook iets van hem mee: zijn houding en zijn trouw. Dat blijft in ons koor en in onze herinneringen. Tot slot richten wij ons tot jullie, Patricia, René, Daniëlle, Mila en tot de familie. Jullie verlies is groot en laat een leegte achter die tijd nodig heeft. Wij hopen dat jullie steun vinden bij elkaar en bij de mensen om jullie heen. En weet: ook vanuit het koor blijven wij met jullie verbonden.![]()
Frans,![]()
dank je wel![]()
Voor je trouw![]()
Voor je inzet![]()
Voor wie je was![]()
Wij zullen je niet vergeten!
Helaas wederom verdrietig nieuws. ![]()
Ons koorlid Frans Kleinpenning is op 4 april overleden.![]()
De crematie zal in besloten kring plaatsvinden![]()
Rust zacht, vriend.
Helaas wederom verdrietig nieuws.![]()
Afgelopen zaterdag ons oud-lid Willem Messing is overleden. Willem was vanaf 2012 lid bij ons koor. Tot september 2020 zong hij volop mee met de 2e tenoren. Hij is nog tot december 2024 niet zingend lid geweest.![]()
Rust zacht, Willem.
13 jaar geleden liep ik met mijn camera rond de vijver voor mijn huis. Toen de overbuurman vroeg, fotograaf bij het Ulfts mannenkoor is dat wat voor jou. Wij zoeken er nog een. Mijn antwoord was, nee hoor dat is niets voor mij. ![]()
Na aandringen om toch maar eens 1 keer te komen kijken, ben ik gisteravond in de bloemen gezet als 12 ½ jaar als fotograaf bij het koor.![]()
Door de jaren heen heb ik inmiddels 180 optredens c.q. concerten op de foto vastgezet in Nederland, België en Duitsland. In zaaltjes, op de Henri Dunant, kloosters, de Dom in Aken, kastelen, ziekenhuizen, theaters en kasteeltuinen. Variërend van een opluistering van een kerkdienst tot een optreden bij de Zwarte Cross.![]()
De mooiste is moeilijk te zeggen, een paar springen er wel uit. Het optreden met De Dijk, het optreden met het Volendams Vocaal Ensemble met Carola Smit, de Zwarte Cross en de vakantieconcerten in de verzorgingstehuizen, wat is er leuker dan die “oudjes” blij te kunnen maken met een muzikale avond.