665
Ulfts Mannenkoor
In 1957 werd het Ulfts Mannenkoor opgericht. Het koor telt circa tachtig zangers, die zich met grote animo en toewijding bezighouden met pure koorzang
IN MEMORIAM: BERT RENTING![]()
![]()
Deze week namen we afscheid van Bert Renting: partner en echtgenoot, vader en schoonvader, opa en voor ons ook: zangersvriend. Namens het Ulfts Mannenkoor wil ik woorden geven aan wat veel koorleden nu voelen. We nemen afscheid van een zeer gewaardeerd en betekenisvol lid, van een betrokken zanger, en van een secretaris die jarenlang mee het gezicht van ons koor heeft bepaald. Dat dit afscheid zó plotseling komt, doet ontzettend veel pijn. Tegelijk kijken we terug op een mooie periode van samenwerking en kameraadschap, die we niet zullen vergeten.![]()
![]()
Op woensdag 7 januari 2026 zouden we in een bestuursvergadering terugblikken op twee mooie en geslaagde kerstconcerten, waarin Bert in de organisatie nog een belangrijke rol had gespeeld. Het zou bovendien één van de laatste officiële bestuursvergaderingen zijn van Bert als secretaris. Hij had al eerder aangegeven dat hij wilde stoppen. Niet omdat hij het werk niet graag deed, maar omdat hij het rustiger aan wilde doen. Alleen: de zoektocht naar een nieuwe secretaris verliep moeizaam, en telkens won bij Bert hetzelfde: verantwoordelijkheidsgevoel. Steeds weer was zijn plichtsbesef groter dan zijn wens om af te bouwen.![]()
Dat verantwoordelijkheidsgevoel typeerde hem ook toen in 2017 de toenmalige secretaris, Clemens ter Voert, stopte. Wie de illustere voorgangers kende, weet: dat waren grote schoenen om te vullen. Binnen het bijna zeventigjarige bestaan van het Ulfts Mannenkoor hebben we een aantal van die “legendarische secretarissen” gehad, mensen die zich volledig met het koor vereenzelvigden en die het secretariaat niet zagen als een taak, maar als een roeping.![]()
In januari 2017 bood hij aan het secretariaat op zich te nemen. Dat aanbod was niet alleen moedig, maar ook typisch Bert: betrokken, nuchter en doordacht. Hij kende zichzelf goed en wist: je moet dit niet in je eentje willen doen. Daarom stelde hij voor om het secretariaat als een team op te pakken, met drie baritons. Niet de beroemde drie baritons van de grote podia, maar onze eigen lokale variant: Bennie Römer, René Alofs en Bert zelf. Er kwam een taakverdeling. En zoals dat soms gaat: verschoof de praktijk. Wat bleef, was dat Bert de “vooruitgeschoven post” in het bestuur was, en René Alofs trouw op de achtergrond meekeek en meedacht, letterlijk vaak over Berts schouder.![]()
![]()
Bert was sinds 2004 lid van het Ulfts Mannenkoor. Meer dan twintig jaar dus. En in die jaren was hij veel meer dan “gewoon” zanger of bestuurslid. Bert was iemand die zag wat er nodig was en het dan gewoon deed.![]()
Hij was lid van de bouwploeg.![]()
Hij reed met de aanhanger van het koor stad en land af naar optredens.![]()
Hij bracht, soms samen met de kleinkinderen, de Huurderskrant rond.![]()
Hij was de ‘postduif’ van het koor: degene die nieuwsbrieven, boodschappen en berichten langsbracht bij leden die niet met internet of e-mail werken.![]()
Hij regelde bloemen voor dirigent, pianist en solisten.![]()
Hij zorgde dat kerstattenties werden bezorgd bij mensen die iets voor het koor hadden gedaan.![]()
Kortom: timmeren, sjouwen, drukken, kopiëren, rondbrengen – en altijd met dezelfde rustige vanzelfsprekendheid. Nooit veel woorden, maar wél altijd aanwezig wanneer het nodig was.![]()
Wat Bert daarnaast zo waardevol maakte, was zijn aandacht voor de mensen. Koorleden worden kritisch, hebben vragen, zorgen, wensen. En Bert had daar een feilloze antenne voor. Hij luisterde, keek om zich heen, voelde aan wat er leefde. Als hij signalen opving, ondernam hij ook actie. Dan klopte hij aan bij het bestuur, niet dramatisch, niet verwijtend, maar helder en praktisch: dit speelt er, dit is belangrijk, dit vraagt om aandacht en zo zouden we het kunnen oppakken. Dat was goud waard. Zeker omdat een deel van het bestuur niet actief meezingt, hielp Bert het bestuur om verbonden te blijven met het koor zelf: met de sfeer, de vragen, de gevoeligheden. Hij hield ons bij de les. En daarmee kom je vanzelf bij wie Bert was.![]()
Bert was een mensenmens. Een man uit één stuk. Een stille werker met een groot hart. Trouw, betrouwbaar, dienstbaar en zonder opsmuk. Hij hoefde niet op de voorgrond te staan. Sterker nog: dat wilde hij liever niet. Maar als er iets moest gebeuren, stond hij er. Niet voor complimenten, niet voor status, maar omdat hij vond dat je elkaar helpt en dat je samen de boel draaiende houdt.![]()
![]()
Nu moeten we verder zonder Bert. Zonder die vaste waarde die zo lang onderdeel was van de geschiedenis van het Ulfts Mannenkoor. Dat voelt leeg, en dat is het ook. Maar we nemen ook iets mee: zijn inzet, zijn houding, zijn manier van doen. Het voorbeeld dat je niet hard hoeft te praten om veel te betekenen. Dat je in de schaduw kunt blijven en tóch onmisbaar kunt zijn. We zullen zijn erfenis in het koor koesteren en levend houden, op onze manier.![]()
![]()
Bert, dank je wel.![]()
Voor je trouw. Voor je inzet. ![]()
Voor wie je was.![]()
We zullen je missen.
Wist u dat het Ulftsmannenkoor een eigen videokanaal heeft op Youtube.![]()
Hier vindt u meer dan 80 video’s die gemaakt zijn van de diverse concerten.![]()
Ook alle video’s van de laatste 2 kerstconcerten van het UMK en het AMK staan er nu op.![]()
![]()