In Memoriam René Teunissen

Opnieuw neemt het Ulfts Mannenkoor afscheid van een zangersvriend: René Teunissen. Eén van de oprichters van ons koor en jarenlang een trouw en gewaardeerd lid. Namens het Ulfts Mannenkoor wil ik woorden geven aan wat velen van ons voelen. Met René verliezen we een betrokken zanger, een harde werker en een man die jarenlang mede het gezicht van ons koor heeft bepaald.

Zijn overlijden kwam, hoewel zijn gezondheid de laatste tijd steeds kwetsbaarder was geworden, ook voor ons als koor onverwacht. Een paar maanden geleden werd bij René een ernstige ziekte vastgesteld. De afgelopen periode kende goede en slechte momenten, maar vorige week werd duidelijk hoe ernstig zijn situatie was. Omringd door zijn naasten heeft René afscheid moeten nemen van het leven. Nu overheerst dan ook het verdriet. Maar daarnaast is er ook grote dankbaarheid voor alles wat René voor het Ulfts Mannenkoor heeft betekend.

René werd in 1957, als twintigjarige, lid van het Ulfts Mannenkoor. In dat jaar begon René aan een verbondenheid met het Ulfts Mannenkoor die bijna zeventig jaar zou duren. Als eerste tenor stond hij vanaf het begin tussen de zangers. Hij was één van de initiatiefnemers en oprichters en heeft het koor vanaf de eerste jaren mede gedragen.

René was een trouwe en enthousiaste zanger. Hij kwam graag naar repetities en concerten en genoot volop van de vele concertreizen die het koor maakte. Maar het leven bracht ook andere verantwoordelijkheden. René begon een succesvolle timmerwerkplaats en winkel en kreeg het daar zo druk mee dat hij zijn grote hobby, het zingen bij zijn koor, een tijdlang moest opgeven. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. In 2001 keerde René terug naar het Ulfts Mannenkoor en nam hij zijn vertrouwde plaats tussen de tenoren weer in. Vanaf dat moment bleef hij ons koor trouw.

René was niet alleen een goede zanger. Hij was ook iemand voor wie weinig te dol was en die beschikte over een bijzonder gevoel voor humor: droog, soms ondeugend en vaak onverwacht. Binnen het koor zijn daar prachtige herinneringen aan. Zoals in 2005, bij de gouden bruiloft van Willie en Doortje Menke. Er waren die avond verschillende muzikale optredens en René verzorgde er ook één. Uit volle borst en tot groot genoegen van de aanwezigen zong hij: ‘Blonde Mientje hèt un hart van prikkeldraod.’ Dat was René ten voeten uit.

In 2008 vroeg de Vriendenkring van het Ulfts Mannenkoor hem om een barometer te maken voor het repetitielokaal, waarmee zichtbaar werd hoeveel sponsorgeld er inmiddels binnen was. René maakte er natuurlijk iets bijzonders van: een echte René-barometer, gevuld met zand, zodat iedereen tijdens de repetities letterlijk kon zien hoe de financiële stand ervoor stond.

Ook bij de uitvoering van Maria van Nassau in 2014 liet René zien dat hij niet snel ergens voor terugdeinsde. Voor de voorstelling moest iedere avond een geit naar de SSP-hal op het DRU-industriepark worden gebracht. René nam die taak op zich. Bij zijn huldiging daarvoor werd hij door toenmalig voorzitter Wil Rothuizen uitgebreid geprezen. René reageerde op zijn geheel eigen wijze: ‘Herinner mien hier niet aan. As ik der aan denk, ruuk ik de stank now nog.’ Het tekent René: iemand die de handen uit de mouwen stak, verantwoordelijkheid nam en tegelijkertijd altijd ruimte hield voor een grap.

De laatste jaren werd het zingen voor René steeds moeilijker. Zijn gezondheid liet het uiteindelijk niet meer toe om actief mee te zingen tijdens concerten. Met pijn in zijn hart besloot hij daarom te stoppen met zingen. René schreef een korte en heldere mail aan het bestuur. Een paar woorden die nu, achteraf, een bijzondere betekenis hebben gekregen:  ‘Na lang aarzelen is het besluit genomen. Ik stop met de zang. Het was geen gemakkelijk besluit, maar de kracht laat mij zo langzamerhand in de steek. Het allerbeste met het Ulfts Mannenkoor. Een mooi koor. En ik ben er trots op dat ik een van de initiatiefnemers ben geweest.’

Die laatste woorden willen we vandaag ook nog één keer onderstrepen. René was trots op het Ulfts Mannenkoor. En wij zijn trots dat René bij ons hoorde. Hij nam overigens van het Ulfts Mannenkoor geen definitief afscheid. Waar mogelijk bezocht hij onze concerten als toehoorder en hij bleef geïnteresseerd in het wel en wee van zijn koor.

Een paar maanden geleden verloor René zijn vrouw Ada, met wie hij een lang en gelukkig huwelijk heeft gehad. Dat verlies heeft hem diep geraakt. Vandaag nemen wij ook afscheid van René. Misschien is het een troostende gedachte dat hij nu weer bij Ada is, bij de vrouw met wie hij zoveel jaren van zijn leven heeft gedeeld.

Wij zullen René herinneren als een trouwe zanger, een betrokken koorlid en een man die altijd bereid was om de handen uit de mouwen te steken. En natuurlijk als iemand met zijn eigen, droge humor. Dat René ondanks dat hij niet langer actief meezong, toch betrokken bleef bij het Ulfts Mannenkoor, zegt veel over zijn verbondenheid met het koor.

René, bedankt voor alles wat je voor het Ulfts Mannenkoor hebt gedaan en betekend. Voor je inzet, je vriendschap, je humor en voor de vele jaren die we samen hebben mogen delen. Namens alle leden, oud-leden en het bestuur wensen wij de familie en naasten veel sterkte met dit verlies. We hopen dat de vele mooie herinneringen aan René jullie tot steun mogen zijn. René, bedankt. We zullen je missen. Rust zacht.

Namens bestuur en leden van het Ulfts Mannenkoor,

Ton Menke [voorzitter]